يَغْفِرُونَ * وَالَّذينَ اسْتَجابُوا لِرَبِّهِمْ وَأَقامُوا الصَّلاةَ وَأَمْرُهُمْ شُورى بَيْنَهُمْ وَمِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ » ؛ « 1 » آن چه به شما داده شده ، برخوردارى از ( كالاى ) زندگى دنياست ، و آن چه پيش خداست براى كسانى است كه گرويده‌اند ( و به پروردگارشان اعتماد دارند ، بهتر و پايدارتر است ) . و كسانى كه از گناهان بزرگ و رفتارهاى زشت خود را به دور مىدارند ، و چون به خشم در مىآيند در مىگذرند ، و كسانى كه ( نداى ) پروردگارشان را پاسخ ( مثبت ) داده و نماز برپا كرده‌اند و كارشان در ميانشان مشورت است ( و از آن چه روزيشان كرده‌ايم انفاق مىكنند ) . خداوند در اين آيات برخى از صفات مؤمنان را برمىشمارد كه يكى از آن‌ها مشورت در كارها است ، اما هيچ قرينه‌اى در آيه وجود ندارد كه بتوان از آن طريقيّت شورا براى تعيين امامت را استفاده كرد . بنابراين با استناد به هيچ يك از اين آيات نمىتوان طريقيت شورا را براى نصب امام اثبات نمود . مشورت در امورى است كه خداوند در مورد آن‌ها دستورى نداشته باشد ؛ اما در مواردى كه نصى وجود دارد ، هرگز جاى مشورت نيست . پيامبر صلى اللَّه عليه وآله در برخى امور مثل امور جنگى با اصحاب خود مشورت مىكردند ، اما در برخى مسائل هرگز مشورت نمىكردند و دستور مولوى صادر مىفرمودند . به عنوان نمونه رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله در جنگ خندق با اصحاب خود مشورت كردند و با تأييد پيشنهاد جناب سلمان رحمه اللَّه ، به حفر خندق دستور دادند .

--> ( 1 ) . سورهء شورى : آيه 36 - 38 .